جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است


دارم هیچ‌کاری نمی‌کنم این چند روز، هفته، ماه شاید. هرکس هرجا بخواهد برود من وقت ندارم. کتاب؟ کلیدر هنوز همان جلد اول مانده، آن یارو تروخیوی سوربز نصفه، نمایشنامه‌ی کوفت و درد از بکت نصفه، یک کتاب تکراری از سلینجر نصفه. صبح‌ها هرساعتی بیدار شوم زودتر از نه نمی‌رسم سرکار. با تاکسی و اتوبوس و مترو هم فرقی ندارد. فرقش این است که توی مترو باید بایستم و نمی‌شود خوابید. بین راه یک بسته نان معمولی می‌خرم چون تا برسم همه‌ی صبحانه‌ام هضم شده. حالم از این چیزهایی که تعریف می‌کنم به هم می‌خورد. اما واقعیت همین است. روز را نمی‌فهمم چه‌طور می‌گذرد. هیچ‌وقت حس نکردم که حرکت عقربه‌ها کند است یا زمان نمی‌گذرد. همیشه عقربه‌ها از چیزی که من فکر می‌کنم جلوترند. عصرها مرده‌ام. دلم می‌خواهد فیلم ببینم. یک سریال نیست که تا آخرش دیده‌باشم. کی این‌طور شدم؟ دو تا پارچه خریدم برای مانتو، وقت ندارم بدوزم. حالم از این جمله وقت ندارم به هم می‌خورد. احساس می‌کنم من تنها کسی هستم که این را مدام تکرار می‌کنم. آرایشگاه؟ هر هفته می‌ماند برای هفته بعد. ویندوز  لپتاپم را می‌خواهم عوض کنم. کی؟ حتی نمی‌رسم تی‌شرت‌هایی که از پارسال خریدم را بپوشم. همه روزم را با همان تاپ زیر مانتو می‌گذرانم. کار، تاپ زیر مانتو، شب، دوش، تاپ زیر مانتوی روز بعد…نوشتن؟ سولماز و خواستگار و خیاطی و قصه‌های جو همه شماره‌ خوردند. چه کسی قرار است ادامه‌شان دهد نمی‌دانم. هر هفته پنجشنبه جمعه هم مجبورم بروم اردو، سفر، گردش و باز شنبه صبح دستپاچه لباس اتو کنم. بهانه‌ام این است که باید با آدم‌ها زندگی کرد. مثلن این‌طوری معاشرتم با مردم زیاد شده، خودم را گم کرده‌ام.

۲ پاسخ برای ”جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است“

  1. محمد says:

    تا حالا کسی واقعیت زندگیمونو اینطوری رک و پوست‌کنده بهمون نگفته بود.
    حال آدم گرفته میشه.
    ولی خب، واقعیت اینطوریه.

  2. mar says:

    زندگی همینه دیگه – بعضی وقتها فکر میکنم اگه یک کیلومتر شمار بهم وصل بشه شاید اخر شب عقربش بکنه یا یک وقتها فکر میکنم اگه با این همه دوندگی از صبح تا شب ازم فیلم بگیرن چقدر خنده داره انگاری آدم را روی دور تند تنظیم کردند و از حرکاتش فیلم گرفتن حالا اوضاع خوبی داری وقتی ازدواج کنی خیلی کارهای دیگه هم اضافه میشن ان وقت میشی یک ماشین برقی صبحها به برق میزنند و دور روزمرگی و درز گرفتن کارهای مورد علاقه و گفتن سرم شلوغه و وقت ندارم شروع میشه جالب اینه که همیشه باید کارهای مورد علاقه را حذف کنی و کارهایی که دوست نداری کاملا انجامشون بدی و ساعت یک دو شب تورو از برق میکشند هرچی سنت بالتر میره عقربه تندتر حرکت میکنه و زمان کمتری داری انگار روزها نصف میشن مدونی جمعه ها همیشه به این فکر میکنم ای کاش روز جمعه دو برابر بود مثلا شنبه هم جمعه بود

درج یک نظر