دستیار رعنا بودن

۱۶ مهر ۱۳۹۱

امروز صبح بیشتر خوابیدم. زنگ زدم به شیما گفتم حالم خوب نیست. دیشب کمر و پایم را از دست دادم. شوفاژها را که باز کردند لوله‌ی شوفاژمان آب پس داد. ساعت دو نصفه شب توی راه دستشویی فهمیدم فرش خیس است. اولین حدسی که زدم روح بود. این‌که قبلن توی این خانه کسی را کشتند و حالا مقتول با این علامت‌ می‌خواهد ما قاتلش را پیدا کنیم. اتفاقن آب از زیر کتابخانه می‌آمد و به داستانم می‌خورد. صبح شوفاژ کار و فلان آوردیم تا لوله‌‌ی شوفاژ زیر کتابخانه را کور کند. تا شب همه‌ی خانه را تی کشیدم و سابیدم. صبح رفتم آرایشگاه. بر خلاف همیشه خلوت بود. ابروکار و اصلاح‌کار و ناخن‌کار سر من دعوا می‌کردند. دادم ناخنم را یک طرح قشنگ زد. اولش گفت پنج تومان. بعد گفت سوهان هم می‌خواهد سه تومن. بعد گفت این طرح هشت تومان است. فکر کنم باید چند روزی نگه‌ش دارم. الان دستمال‌ها آب شوفاژی را انداختم توی ماشین. باید زود پهن‌شان کنم چون سه تا ماشین لباس نشسته داریم که جا برای پهن‌ کردنشان نیست. دلم می‌خواست حمام‌مان از این لوله‌های حوله پهن‌کنی داشت. زمستان که بشود از این هم بیچاره‌ترم از لحاظ جای لباس... نمی‌فهمم چرا بعضی روزها ذهنم این‌همه درگیر جزییات می‌شود. مهم‌تر این‌که این اطلاعات درباره‌ی رخت چرک‌های ما به چه کار خواننده‌ها می‌آید؟ میل خودتان است. من الان حالم طوری نیست که از این جزییات بگذرم.

 صبح توی آرایشگاه یک زنی آمده‌بود کمک رعنا. رعنا مو می‌چیند و رنگ هم می‌گذارد. همیشه دستیارها دخترهای هیجده تا بیست و دو سه‌سال هستند که خیلی هم به سرو وضعشان می‌رسند. این یکی سی و هفت هشت ساله‌بود با یک لباس گشاد و شلوار مشکی بدون هیچ آرایش. چپ و راست خرابکاری می‌کرد و به اندازه‌ی همه‌ی آدم‌های تو آرایشگاه وراج بود. یک‌جایی رعنا گفت تروخدا زیپ دهنت رو ببند و کارت رو انجام بده. به نظرم رفتار رعنا عصبی بود ولی زن اصلن ناراحت نمی‌شد. اصرار می‌کرد که رعنا خوش‌اخلاق‌ترین فرد توی سالن است. با همه‌ی مشتری‌ها گرم می‌گرفت، الکی اسمشان را می‌پرسید، خاطره‌های دری‌وری  تعریف می‌کرد. به معنای واقعی حرص می‌داد. رعنا را می‌دیدم که سرش را تکان می‌دهد و سعی می‌کند جیغ نزند. من اگر جای او بودم همان ساعت اول می‌انداختم‌ش بیرون. ولی زن با همه‌ی بدو بیراه‌ها و نگاه‌های متعجب مشتری‌ها دایم می‌خندید. به صورت ما، به حرف‌های خودش، به همه‌چیز. انگار نه انگار که تحقیر می‌شد. ازش خوشم آمد که خاص است. توی آرایشگاهی که همه‌ زورشان می‌آید جوابت را بدهند و روزی هزاربار زیرآب هم را می‌زنند این یکی خودش زیرآب خودش را می‌زد. فکر کردم اگر یک صدم درصد بی‌خیالی این آدم را داشتم… بعید می‌دانم دفعه‌ی بعد ببینم‌ش.

الان ماشین دوم را روشن کردم. سرم درد می‌کند. به بابا گفتم هرکس توی خانه‌ی شما زندگی کند باید برود بهشت. مامان گفت من چی؟ گفتم تو هم می‌ری بهشت. بابا لوبیا سبز و کاهو و سبزی و پیاز و هویج گرفته. از هر کدام شش هفت کیلو. رضاهم جمعه سه تا صندوق انگور آورد با یک گونی سیب و خیار. مامان از جمعه مشغول سرو سامان دادن به خرید رضا بود. با ورود بابا آمپر چسباند. بعد شروع کردند با هم آب سیب‌ها و انگورها را گرفتند. من نشستم توی هال چای خوردم. سرم از صدای آبمیوه‌گیری و ماشین لباسشویی‌شان داشت می‌ترکید. بابا اصرار داشت بروم از مخلوط میوه‌اش بخورم. اسمش را گذاشته‌بود هفت‌میوه‌ی بیجار. هویج و سیب و انگور! هفت میوه‌‌ی بیجار را ریختم توی یک شیشه و آوردم خانه. کمی هم لوبیا سبز و هویج آوردم که برای خودم بخارپز کنم. اصلش خواستم کمی از کارهای مامان کم شود ولی در ظاهر چیزی کم نشد.

الان باید بنشینم یک داستان بنویسم و صدتا داستان بخوانم و فردا هم امتحال پایان ترم فرانسه دارم. ترم جدید هفته‌ی بعد شروع می‌شود. با بسته شدن سفارت کانادا و ریده‌شدن به قیمت ارز تعداد اعضای کلاس به دو نفر رسیده و این هفته عملن کلاس خصوصی برگزار شد. بیتا هم‌کلاسی‌ام معتقد است هیچ کدام این‌ها دلیل نمی‌شود که آدم از هدفش که رفتن است کوتاه بیاید. من هم الکی حرفش را تایید می‌کنم.

ژانر متروسوار

۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۹

اینایی که گروهی می‌شینن کفِ مترو خاطره تعریف می‌کنن، بعد مردم جلوی در دارن واسه یک سانت جای ایستادن یقه هم رو پاره می‌کنن.

اینایی که توی شلوغی مترو مدام از پشت سریشون می‌پرسن چرا هل می‌دی؟

اینایی که هربار از مترو پیاده می‌شن باید از اول لباس بپوشن.

اینایی که جای درهای مترو رو با درز سنگ‌های سالن تنظیم کردن مستقیم میرن جلوی در جا می‌گیرن.

اینایی که هرچی جای درها رو حفظ می‌کنن باز خیت می‌شن.

اینایی که ساعت هفت صبح صبحانه نخورده هی تو صورتت آه می‌کشن و هی‌هی می‌گن.

اینایی که با دسته‌گل و کادو سوار مترو می‌شن بعد جیغ می‌زنن گلم خراب شد هل نده.

اینایی که تا سوار می‌شن شروع می‌کنن از متروهای خارج تعریف کردن، اونایی که هرچی اینا می‌گن تأیید می‌کنن و…

خیلی‌های دیگه.

RSS